Ze hadden mijn schoonmoeder zo verwaarloosd op de IC, dat ze niet eens door hadden dat haar benen bijna zwart waren tot aan haar heup…

Op vrijdag 27 augustus werd mijn schoonmoeder van 81 besmet met Covid. De huisdokter had haar niet in quarantaine geplaatst én verkeerde medicatie voorgeschreven die ze trouwens maandag pas kon krijgen. Via een nicht die bij een apotheek werkt, had ze de medicatie toch op zaterdag avond kunnen krijgen. Haar toestand was al verergerd omdat ze ook aan diabetes leed.

Op woensdag 1 september werd mijn schoonvader van 93 besmet. Hij was tot op dat moment nog kerngezond, hij onderhield een tuin van 300m2 die hij nog zelf met de spade omspitte en ook nog eens 35 kippen! Mijn schoonouders waren alleen op het moment dat ze ziek waren en daarom belde familie die in het dorp woont, de ambulance. Dit was het begin van hun einde…

Mijn vrouw en ik die op het eiland Rhodos (Griekenland) verbleven, waren toevallig op hetzelfde moment ook besmet. Mijn vrouw van 59 lag doodziek in bed samen met mij maar gelukkig zijn we er zonder medicijnen doorheen geraakt. Toen wij een beetje op kracht waren gekomen, maar nog niet volledig hersteld, vlogen we op donderdag 9 september naar Kavala (Noord – Griekenland) met de beste bedoeling om onze ouders terug naar thuis te halen en té verzorgen.

In het ziekenhuis botsten we vrijwel onmiddellijk tegen de geldende dodelijke protocollen. We mochten hun natuurlijk niet zien, er kon alleen s’avonds worden gebeld voor informatie tussen 19.00 en 21.00 uur en er was maar één telefoonlijn lijn beschikbaar. We hebben letterlijk zeker honderd keren gebeld met twee smartphones om binnen te geraken en wanneer dat dan eindelijk lukte, kreeg je robotten aan de lijn. Deze mensen(?) vertoonden geen enkele vorm van emotie en waren erg kort in hun uitleg. Daar sta je dan volledig machteloos, de toegang tot jouw geliefden wordt ontzegd en krijgt amper informatie van hun situatie.

Mijn schoonvader deed het aanvankelijk nog goed, maar toch hadden ze hem aan de zuurstof gezet waardoor hij snel achteruit ging. We drongen immers aan om hem terug mee naar huis te nemen en daardoor hadden we het gevoel dat hij aan de beademing werd gelegd om dat te verhinderen. Mijn schoonmoeder met diabetes hadden ze intussen vol gespoten met cortisonen waardoor haar suikerwaarde naar ongekende waarden steeg. Haar toestand ging daardoor natuurlijk snel achteruit en na toediening van verkeerde medicatie werd ze vervolgens aan de beademing gelegd.

Op zaterdag avond 11 september overleed mijn schoonvader en toen we in de morgen van 12 september naar het ziekenhuis gingen om zijn spullen te halen, hoorden we toevallig een chirurg praten tegen de verpleging over mijn schoonmoeder. De chirurg was kwaad dat het verplegend personeel hem niet eerder op de hoogte had gebracht van de verkleuring in haar benen. Blijkbaar waren de benen van mijn schoonmoeder bijna zwart geworden tot aan haar heup en moesten hoogstwaarschijnlijk geamputeerd worden… zo goed worden onze geliefden opgevolgd. Op maandag 13 september vernemen we via de buren(!), die bevriend zijn met iemand van het ziekenhuis dat mijn schoonmoeder was overleden. Mijn schoonmoeder was dus al enkele uren dood en het ziekenhuis had niet eens gebeld!

Onze ouders werden letterlijk vermoord, je kan dit niet anders verwoorden. We hebben ze beiden op twee dagen tijd begraven en zij strijken hun bloedgeld op. Lieve mensen, hou je geliefden thuis en als ze toch moeten sterven, dan liever op een serene en menselijke manier. Onze ouders zijn heengegaan zonder enige troost of bijzijn van de familie, angstig en helemaal alleen. Ze werden naakt in een zak gestoken en vervolgens in een witte verzegelde doodskist. Dit gebeuren is gewoon monsterlijk en mensonwaardig. Word wakker mensen, dit moet stoppen en enkel samen kan dit lukken. We botsten hier ook tegen een muur van onbegrip omdat onze ouders zich niet wilden laten vaccineren, hechte families worden gewoon verscheurd, maar we hebben ook ongelooflijk veel begrip en troost en steun ontvangen van een grote groep ongevaccineerde mensen die plotseling uit het niets kwamen. We staan dus niet alleen. We hopen met onze getuigenis mensen te waarschuwen, zodat ze onze hel niet hoeven mee te maken.

(Help ons. Deel dit artikel a.u.b.)

Een gedachte over “Ze hadden mijn schoonmoeder zo verwaarloosd op de IC, dat ze niet eens door hadden dat haar benen bijna zwart waren tot aan haar heup…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

17 + 13 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.