Getuigenis S uit Heist-op-den-Berg: “Ik ben met de schooldirectie gaan praten”

Zoals waarschijnlijk iedereen die het verplicht moet dragen, hebben we bij ons thuis last van de mondmaskerplicht. Maar het is mijn dochter die het masker het langst moet opzetten elke dag, omdat zij om 7u10 de bus op moet naar school en soms tot 16u30 les heeft. Vervolgens moet zij weer met de bus naar huis. Dat zijn dagen van 10 uur mondmasker dragen.
Sinds het einde van de herfstvakantie moeten de leerlingen bij haar op school ook tijdens de pauze het mondmasker ophouden, omdat 1,5 meter afstand houden als je even met je vrienden wil kletsen niet haalbaar is.
Er heerst een schrikbewind op de school waar zij gaat, leerkrachten roepen op de kinderen als zij het masker even onder de neus zetten om “bij te tanken”.

Ik had voor mijn beide kinderen een superdun mondmasker gemaakt uit de netzakjes van de colruyt. Er is immers geen regel uit welke stof het mondmasker moet bestaan, dus leek ons dat een prima stofje en het is goed te verdragen. Mijn zoon is bereid hiermee naar school te gaan, zet het masker sowieso onder de neus, en staat iets steviger in de schoenen om op te komen voor zijn recht om vrij te ademen.
Maar mijn dochter heeft het gevoel te veel op te vallen met dat rare gaasjesmasker, wil niet bekeken worden en geen aanstoot geven. Dat kan ik erg goed begrijpen, ze is nog maar 15, en staat nog niet stevig genoeg in haar schoenen om anderen van antwoord te dienen. De meeste kinderen op school dragen een blauw chirurgisch masker, dus zij wil dat ook. Heel begrijpelijk.
Al had ik haar aangeraden het masker zo vaak als nodig en mogelijk af te zetten, ze slaagde hier niet in omwille van groepsdruk en de terreur door directie en leerkrachten.
Twee weken geleden werd het haar te veel, ze voelde zich down en lusteloos en wilde niet naar school, terwijl ze normaal erg graag gaat en erg gelukkig is in de door haar gekozen studierichting.

Ik heb toen een bericht gestuurd aan de klastitularis om te vertellen dat het niet zo goed ging met mijn dochter, omwille van het mondmasker. Mijn dochter wilde graag online de lessen volgen. De titularis antwoordde met de boodschap dat dit met de directie besproken moest worden. Enkele uren later kreeg ik telefoon van de CLB-medewerker om te informeren wat er precies aan de hand was. Ik legde haar de situatie uit en de dame aan de telefoon beloofde met de school te praten of mijn dochter wat vaker een luchtje zou mogen scheppen. Dat vond ik eerst erg vriendelijk van haar, tot ze zei dat mijn dochter zich maar moest “harden” en dat het mondmasker zeker nog tot het einde van het schooljaar verplicht zou zijn “totdat alle kinderen gevaccineerd zijn”. Toen verdween de grond even van onder mijn voeten.
Ik maakte meteen een afspraak met onze huisarts, die ons dezelfde dag nog op zijn kabinet ontving. Hij had een gesprek met mijn dochter en maakte een medisch attest op dat mijn dochter vrijstelt van de mondmaskerplicht.
De volgende dag ging mijn dochter met het attest naar school, en liet dit aan de klastitularis zien. Die zei dat het niet eerlijk was ten opzichte van de andere leerlingen en dat het enkel mits toestemming van de directrice kon worden aanvaard. Mijn dochter hield die dag dus braaf haar mondmasker op.
‘s Avonds stuurde ik een bericht naar de directrice via Smartschool met de vraag om een gesprek. De volgende ochtend kon ik bij haar langs komen.

Toen ik bij de directrice op haar bureau binnenkwam, ging ik 3 meter van haar verwijderd op een stoel zitten, het raam van het lokaal was open, dus goed verlucht. Ik zette dus mijn mondmasker af, maar zij stond meteen recht en zei dat ze niet met mij zou praten als ik mijn masker niet terug opzette. Diezelfde intimidatie, en ik kromp ineen als een kind. Omdat ik het gesprek erg belangrijk vond, zette ik braaf mijn mondmasker terug op.

Ik had me erg goed voorbereid op het gesprek, de Belgische Grondwet, Het Kinderrechtenverdrag, De Code van Nurnberg en het schoolreglement erbij gehaald.
Ik confronteerde haar met het feit dat zij en alle leerkrachten strafbare feiten plegen en de grondrechten van alle leerlingen op school met de voeten treden, maar dat alles mocht niet baten. Ze was niet te vermurwen. De enige toegeving die ze kon doen, was de toestemming aan mijn dochter geven om regelmatig een luchtje te gaan scheppen. Daar moesten we het maar mee doen.
Thuis bracht ik de boodschap aan mijn dochter, die het dan zo wel nog eens wilde proberen.
De volgende dag kwam ze op school en de klastitularis barstte bij haar in tranen uit. Ze stak een soort smeekbede af dat mijn dochter toch zeker niet van school zou gaan en dat ze er niet van had geslapen en zich zo’n zorgen maakte om haar. Pure emotionele chantage. Mijn dochter had medelijden met haar en durfde die arme juf niet teleur te stellen, dus hield ze braaf haar mondmasker op. Van het medisch attest was geen sprake meer.

Toen mijn dochter dit me afgelopen vrijdag vertelde, dat ze het mondmasker dus niet af durft te zetten, was voor mij de maat vol. Ik wilde dit niet langer laten gebeuren. Op maandagochtend nam mijn dochter zelf het besluit dat ze niet langer naar school wilde op deze manier. We starten nu met het uitwerken van een plan voor thuisonderwijs dat we zo sociaal en boeiend mogelijk voor haar proberen te maken.
De enige manier om ervoor te zorgen dat de mondmaskerplicht in de scholen wordt opgeheven, is volgens mij dat mensen hun kinderen massaal van school halen, hoe moeilijk dat ook is. Ik begrijp iedereen die gebukt gaat onder de maatregelen, ik begrijp waarom directies, leerkrachten en ouders doen wat ze doen en de maatregelen volgen, ik begrijp dat iedereen in een wurggreep zit en geen kant op kan, maar er is geen gefundeerde grond meer voor de maatregelen. We zitten in België niet meer in een crisissituatie, maar de angstindoctrinatie duurt voort.

En de enige manier volgens mij om dit te stoppen is stil verzet vanuit het volk.
Onze eerste stap is gezet.

(Help ons. Deel dit artikel a.u.b.)

5 gedachten over “Getuigenis S uit Heist-op-den-Berg: “Ik ben met de schooldirectie gaan praten”

  • Avatar
    1 december 2020 om 21:34
    Permalink

    Dag mevrouw,

    Ik vind uw beslissing heel erg moedig en ook van uw dochter. Mjn dochter is even oud en zij krijgt van mij de toestemming de school te verlaten wanneer het haar teveel wordt, ook al is dat vele dagen na elkaar. Het feit dat ze nu vaker thuis is is een verademing. Ik heb de directie gecontacteerd. Dat is trouwens de schoolpsychologe die directrice werd dit jaar en die mijn dochter andere jaren opvolgde voor leer-en angst stoornssen. Ik heb een beleefd antwoord teruggekregen en that was it. Ik speel ook met de gedachte mijn dochter helemaal thuis te houden, en inderdaad u heeft helemaal gelijk als we dit massaal moeten gaan doen, dan komt er mi
    sschien een kentering.

    • Avatar
      12 december 2020 om 08:31
      Permalink

      Dus de code van Neurenberg geld ook in België of niet?

  • Avatar
    2 december 2020 om 00:29
    Permalink

    Via StopWorldControl.com kreeg ik bericht dat binnen enkele weken een document
    ” kennisgeving van aansprakelijkheid ” te downloaden is .
    Voorlopig is deze website nog te bereiken , inschrijven op de nieuwsbrief !
    Op deze manier zou je de schooldirectrice ” aansprakelijk ” kunnen stellen !
    Succes !

  • Avatar
    2 december 2020 om 08:26
    Permalink

    Danku voor deze dappere getuigenis! Ik leef mee met uw dochter… ? Zelf ben ik leerkracht secundair onderwijs en ik weiger politie te spelen op school. Ik sta helemaal niet achter de mondmaskerplicht en heb enorm te doen met alle leerlingen die dit uren aan een stuk moeten dragen -dit is in mijn ogen onmenselijk- en dit dan ook nog eens niet in vraag durven te stellen. Ik tolereerde aanvankelijk om het discreet onder de neus te laten zetten maar werd daarvoor op het matje geroepen toen de directie hier lucht van kreeg (verklikkers, weet je wel…). Nu moet ik dagdagelijks ingaan tegen mijn eigen waarden en overtuigingen, dit rammelt en wringt langs alle kanten. Ik zou zo graag op straat komen om ons te laten horen maar bij mijn collega’s kan ik alleszins niet op steun rekenen…

  • Avatar
    16 december 2020 om 21:29
    Permalink

    Terwijl ik het artikel las, dacht ik al: deze ouder is perfect in staat om thuisonderwijs te begeleiden.. Oef, goed dat je het gedaan hebt! Leer ze wat nuttig en waardevol is in het leven, zelfstandig te denken in plaats van kuddedier, vrijheid en verantwoordelijkheid in plaats van slaafse volzaamheid of starre baasmakerij . Veel succes en vertrouwen in de toekomst. Normaal moet een aanvraag voor thuisonderwijs bij het begin van het schooljaar gedaan worden, maar tijdens het schooljaar kan het ook nog perfect, via het CLB aangevraagd worden. Het zijn onze kinderen, ze verdienen beter dan wat de school kan bieden.

Reacties zijn gesloten.