Getuigenis Hannah Goetelen, haptonomisch begeleider

Ooit vroeg iemand aan Albert Schweitzer: “Wat denkt u van de moderne beschaving ?” “Dat zou geen slecht idee zijn”, antwoordde Albert. 

Ik ben haptonomisch geschoold en werk 20 jaar gepassioneerd met zwangeren en jonge gezinnen vanuit deze zijnswijze. Haptonomie is de wetenschap van de affectiviteit. Voelen en bewegen zijn de instrumenten en fundamentele pijlers waarop de ontwikkeling rust. De haptonomie bestudeert en beoefent deze fenomenen diepgaand en warm menselijk. Ik heb altijd gemeend dat ik een essentiële job heb. De toekomst begint immers in de moederschoot. Maar sinds maart heeft de overheid, die niets van mijn werk kent, besloten dat wat ik doe niet zinvol is en ik ook geen vergoeding nodig heb om de lopende kosten te dekken. Met verbijstering stond ik de eerste 14 dagen van de Lock down in maart 2020 te kijken hoe mensen in hun appartementje opgesloten worden, gevangen in de angst voor een ‘onzichtbare (en dus uiterst gevaarlijke) vijand’ en verstoken van wat het meest onze immuniteit en ons welzijn onderbouwt: aanraking, lichamelijk en sociaal contact ! Intussen zitten we in een tweede Lock down. 

Immuniteit is al jaren mijn dada. Sta me toe enkele bedenkingen te formuleren. 

  1. Immuniteit opbouwen of kraken ?

Immuniteit heeft op fysiologisch vlak veel te maken met eigenheid opbouwen. Alles wat bijvoorbeeld via voeding in het lichaam binnen komt, wordt (voor zover het voldoende lichaamseigen is) door de stof-wisseling omgezet in ‘eigenheid’, in jouw vlees en bloed, jouw lichaam. Wat niet kan dienen, wordt afgevoerd via afvalstoffen. Wordt het lichaam overbelast bijvoorbeeld door stress of vervuiling of door ouderdom dan loopt die stofwisseling en de bijhorende afweer moeizamer. Op psychologisch vlak heeft immuniteit ook alles te maken met eigenheid en identiteit opbouwen. Wat is van jou en wat is van mij ? Het levenslange en noodzakelijke separatie- en individuatieproces, dat start bij de geboorte is onlosmakelijk met de lichamelijkheid verbonden. Dit kan enkel ontdekt en ontwikkeld worden in contact met de ander. En graag in warm, affectief contact zodat de eigenheid bevestigd wordt. Zonder contact zijn we vormloze en ‘bewustzijn loze’ wezens. Bespeelbaar, manipuleerbaar als in een game. Of via de media. 

Wat doet het constante gebombardeerd worden met wees-alert signalen met onze immuniteit ? Als je weet dat stress, autonomie (die nu voortdurend ondergraven wordt ) en immuniteit onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden ? Een voorbeeld daarvan is het gegeven dat gorilla’s zich op de borst kloppen vooraleer ze een rivaal te lijf gaan en dus gewond kunnen geraken. Onder het borstbeen huist de thymusklier. Wanneer je ze krachtig beklopt, versnel je de aanmaak van de T lymfocyten, soldaatjes in het spel van de immuniteit. Als een kind zijn ik-bewustzijn ontwikkelt vb. in de fase dat het leert lopen, gaat het zich ook op de borst kloppen. Ik-bewustzijn, autonomie en immuniteit gaan samen. 

De overheid is aan het raaskallen als een wispelturige ouder. Enkel en alleen al door het beknotten van de autonomie en de voortdurende verwarring die gezaaid wordt, ontstaat er heel veel stress en onzekerheid: Wel/niet naar buiten, wel /niet een mondmasker, mijn vereenzaamde moeder wel/niet bezoeken, wel/niet werken, wel / niet op een bankje rusten … 

De eindeloze wijziging van regels binnen en buiten het WZC waar mijn moeder noodgedwongen gevangen zit, is voor mij absoluut niet bij te houden. Wat er hier aan ongewenste dynamieken wordt gecreëerd in het onderlaag van ons (collectief) bewustzijn is niet te overzien; constante stress met jarenlange gevolgen van fysieke en psychische ontreddering, elkaar verklikken, zinloze maatregelen moeten volgen op straffe van boete en blamage, taal die langs alle kanten misbruikt wordt … kwetsbaren beschermen ? 

Elke ouder (en de overheid heeft de psychologische vaderrol voor een volk)  die zo met zijn kinderen omgaat, heeft een sociaal onderzoek aan zijn been … Doch zo gaat de overheid nu om met ons !! Het volk heeft ‘een vader’ nodig. Wat maakt dat de burger zich wereldwijd onderwerpt aan een paternalistisch, dictatoriale, dominante en domme ‘vader’ ? Of is die ‘vader’ achter de schermen juist heel sluw en listig zijn ©ovids (=latijn voor schapen) naar de afgrond aan het leiden ? 

Een personeelslid van Familiehulp vertelt me dat ze zelfs met mondmasker op niet meer mag zingen voor haar dementerende bejaarden. Zingen is zowat het enige instrument waarmee ze deze mensen kan bereiken. Zingen verhoogt de cortisol … In De Bond van april 2020 lees ik het artikel ‘Blijf veerkrachtig in een hectische maatschappij’. Michael Portzky legt helder uit hoe ons overlevingssysteem in overdrive geraakt en hoe dit de voedingsbodem legt voor burn-out. “In een toestand van constante hyperwaakzaamheid, draait de cortisolproductie op volle toeren om de stresshormonen te kalmeren. En daar gaat het mis. Lange tijd een hoge dosis cortisol in het bloed wordt neurotoxisch … dit verklaart waarom stress niet alleen psychische maar ook fysieke gevolgen heeft.” Ik nodig u uit om telkens wanneer u iemand met een mondmasker passeert, een sticker van afstand houden ziet of een handgel ruikt, bij uzelf zorgvuldig te voelen wat de reactie van uw wijze lichaam is. Ik voel stress … honderden keren per dag … Ik wordt ’s ochtends wakker stijf van de stress …  

Waarom vind ik in de mainstream media wel lijstjes wat je niet mag doen om geen boetes op te lopen (repressie) en nog steeds ! geen degelijke lijstjes wat je wel kan doen om in je dagelijks leven je immuniteit op te bouwen ? (preventie ! cfr. De uitstekende artikels in het zeer degelijke tijdschrift Bio Gezond dat in de BioShops wordt verdeeld.) 

In mijn jarenlange opleidingen leerde ik dat immuniteit positief beïnvloed wordt door het open armen gebaar van een dierbare. Dit kan gemeten worden met kinesiologische tests die wereldwijd succesvol gebruikt worden. Maar er is slechts een enkele dierbare die de moed heeft om mij te omarmen. Ik ben alleenstaand. Aanraking is mijn levenswerk … Mijn wijze lichaam doet pijn van het gebrek aan contact. Het is alleen de tederheid die telt !’ zing ik stilletjes samen met Stef Bos. 

Wat is (psychische) pijn? Psychische pijn ontstaat wanneer de energiestroom die je richt op een bepaald project onderbroken wordt ( vrij naar Riekje Boswijk). Hoeveel pijn in die zin wordt er nu gecreëerd door het stopzetten van onze dagelijkse projecten, het onderbreken van elk initiatief of spontane impuls, de telkens veranderende maatregelen in telkens verschillende contexten; straatleven, bibliotheek, winkels, willekeurige maatregelen in verschillende gemeentes, wel/niet mogen werken, wel/niet op reis, wel/niet je ouder zien, wel/niet veilig met mondmasker, met een koersfiets en blits sportpakje geen mondmasker, met een gewone fiets wel  … eh, fietsen is voor mij sowieso  een intensieve sport … ?  

Wat was nu weer de relatie tussen stress en immuniteit ? 

  1. Bezielde lichamelijkheid weggecijferd.

Ik ervaar als deze maatregelen als geweld op mijn lichamelijkheid. Mijn integriteit en gezondheid wordt door een mondmasker ernstig aangetast. Je kan dit ontkennen, maar het is mijn beleving. Vrienden, leraren rondom mij voelen zich in het kruis getast door het verplicht moeten dragen van een mondmasker tijdens hun job. Geamputeerde ontmoeting wordt de norm. Doet deze subjectieve beleving er nog toe ? 

Bezielde lichamelijkheid en het belang van affectieve toewending naar elkaar wordt nu letterlijk weggecijferd. Terwijl affectief contact het fundament is van onze menselijkheid. Het zijn maar lichamen. Doe een efforeke, zegt mijn huisarts. … Is deze amputatie van onze meest menselijke behoeften aan contact en aanraking een oplossing of juist een dieper graven in de ontmenselijking en de wereldcrisis ? Ik meen het laatste.  Het is maar voor even. 

The wisdom is lost in knowledge ! (Eliot)

  1. Zorg goed voor mekaar … 

Deze op diep menselijk en affectief vlak onmenselijke situatie gaat stinkende wonden in ons zielenleven slaan of her traumatiseren, dat weet ieder die met zijn hart kan kijken … En dit alles vanwege een hoe gevaarlijk virus ? Het is maar het zielenleven … 

Een lieve moeder huilt omdat ze haar kleuter nu moet leren om afstand te houden van een ander kindje want dat kan ‘besmettelijk’ zijn. In mijn lagere schooltijd werd er zo gepest: “Eikes, gij zijt besmettelijk”. Welke impact gaat het op onze kinderen hebben nu alles ademt dat de lichamelijkheid van de ander gevaar inhoudt ? Grondig, degelijk, duurzaam, warm lichamelijk, hartelijk, maakt plaats voor twee angstige ogen in een hallucinant brave new world straatgebeuren. Het moet … het moet … Ich habe es nicht gewusst … accepteer dit virus nu eens … Terwijl ik wanhopig zoek hoe ik nog iets voor mijn gegijzelde hoogbejaarde moeder kan doen … dragen moeders die op wandel zijn met hun baby’s nu mondmaskers. Niet beseffend dat het zelfbesef en zelfvertrouwen van hun kind gebouwd wordt op de feedback van haar gelaat. Le regard de l’autre me tue. Ogen, angstige ogen, boze ogen van buren omdat ik het spel van deze hypermoderne terreur niet mee speel. Het is maar een kindje dat zijn moeder niet herkent met een mondmasker op … zo belangrijk is het spiegelen van een kind nu ook weer niet. Het is maar voor even …  

In een prachtig interview voor café Weltschmerz beschrijft Jan Storms eind oktober hoe de pathologie van  psychopaten ontstaat en hoe hun destructief recht op wraak ingebed is in ons beleid; we leven in een pathocratie. Ik ga ervan uit dat de overheid te vertrouwen is”, zegt een vriendin. Ze projecteert haar eigen goedheid op de psychopathische leiders omdat de waarheid zwaar om dragen is. Mijn hart bloedt als ik hoor dat mijn pas bevallen moeders een mondmasker moeten dragen en hun kind die eerste belangrijke inprentingsmomenten dus niet kunnen spiegelen. Hier ontstaan de diepe trauma’s van niet in verbinding kunnen zijn. De pathocratie houdt zichzelf in stand. 

  1. Iatrogene zieken. 

Het werd 1 november. Hebben de heren en dames experts ooit van iatrogene zieken gehoord ? Mensen die ziek gemaakt worden door de aanpak van hun menselijke klachten en door de pathocratie waarin ze gedwongen worden te leven ? 

Mijn moeder zou vandaag weer uit haar gevangenis(isoleercel) mogen. Maar ik weet niet of dat nu daadwerkelijk het geval is. Er is geen enkel vorm van controle op. Kan ze nog met haar rolstoel rijden of is ze plat gespoten ? De directeur neemt wellicht haar lang weekend. Deze kapitein is vaker van het schip en op vakantie … Ikzelf heb te lang gewacht om hulp te zoeken voor mijn pijnlijke schouder vanwege de nu geplaatste obstakels in de zorg. Ik kan mijn arm niet opheffen, nauwelijks typen, niet auto rijden … kwetsbaren beschermen ? 

  1. Een reductionistische visie op gezondheid en welzijn. 

Wat ik absoluut niet volg is de reductionistische visie van de virologen op gezondheid. Ik ben als ervaringsdeskundige al jaren intensief bezig met het thema ‘opbouwen van immuniteit’. De gedragscode die ons nu door de overheid in de maag gesplitst wordt en soms nog moet gehandtekend worden, is absoluut slecht voor de immuniteit. 

Wat ik betreur is dat ziektes nog steeds bestreden wordt met ongezonde ontsmettingsmiddelen terwijl we al zo lang weten dat we onze immuniteit niet versterken door in een steriele omgeving te gaan zitten. Mensen die in de steriele kamer van de pharma-industrie werk(t)en, kunnen hiervan meespreken. Hun immuniteit is vaak zwaar gehypothekeerd … Is dit niet het moment om de effectieve micro-organismen van Professor dr. Higa te gaan inzetten ? Wat wel duidelijk is, is dat chloor een biocide is, schadelijk voor het milieu en in onverdunde vorm schadelijk voor de ademhaling en zeker voor mensen met bestaande luchtwegproblemen. Toch lees ik in de richtlijnen voor mantelzorgers die ook door Okra verspreid worden: De kamers van personen met (een vermoeden van) COVID-19 worden best dagelijks gereinigd en ontsmet worden met een product dat actief is tegen COVID-19, bv. een chlooroplossing (javel) die aangelengd is met water volgens onderstaande tabel. Als ik dit probleem aankaart bij het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid die dit advies aan Okra geeft, krijg ik geen antwoord. Was de basis van de microbiologie niet het milieu versterken i.pl.v. de bacterie of het virus bestrijden ? Op de vraag van een jonge mama of het vele handen wassen van haar kindjes de immuniteit voor allerlei ander ziektes niet verstoort, antwoordt de kinderarts: “ Daar had ik nog niet aan gedacht.” De focus ligt zo op een niet bestaand killervirus dat je de lachstuipen zou krijgen, ware het niet zo intriest.   

Vandaag zijn kapitaal en wetenschap zo nauw verweven dat zelfs mijn huisarts het ‘normaal’ vindt dat een gezondheidsbeleid gestuurd wordt door het grote kapitaal. De burgerzin van de burger wordt bespeeld, om de tuin geleid, gemanipuleerd, gebruikt. Wat gezond verstand is wordt ons nu voorgekauwd. Enig zelfstandig denken niet toegestaan. Wat was nu weer de relatie tussen immuniteit en autonomie ? Burgers wringen zich, masochistisch en extrinsiek gemotiveerd door burgerzin in een zomers stikheet en ongezond mondmasker. Een vaccin wordt me vandaag aangepraat vanwege ‘gemeenschapszin’. Ik zat vorig jaar aan tafel met een topman van Pfizer en vroeg of het waar is van die giftige stoffen in vaccins: formaldehyde, kwik, aluminium … Het topje van deze vaccin-ijsberg. Hij zegde “ JA!” Het is maar een beetje vergif … Kritische filmpjes over vaccins worden van you tube verwijderd. Er wordt ons o.a. via affiches van het Rode Kruis ingepeperd dat de overheid en de pharma industrie de enige bron van waarheid zijn. Wie wrijft hier voortdurend in zijn kapitalistische handen ? Het beleid wordt in de klassieke media niet ontmaskerd. Zij zijn één pot nat en gebruiken dezelfde strategie: Verdeel en heers !

Foute, angst inducerende informatie is taai. Het haakt in op onze existentiële overlevingsreflexen. Vandaar de heftige reacties en de vele zwijgende mensen, die terecht op hun hoede zijn voor de mogelijke explosieve reacties van medeburgers ?

Synthese.

In café Weltschmerz hoor ik filosoof en hoogleraar René ten Bos (boek: De Corona storm) zeggen dat de beleidsmakers het wellicht niet fascistisch en dictatoriaal bedoelen maar dat het hele beleid wel meer en meer deze trekjes krijgt. Is deze gedragscode wijsheid of een nieuwe vorm van terrorisme ? Ik ervaar het laatste. Het is maar een democratisch besluit …We apen elkaar en de mainstream media na. De massa is op hol voor … een gevaarlijk virus ? Waar is de van gevoel doorstraalde redelijkheid ? Hebben we dan geen enkel ander model meer dan de totale ontmenselijking van de zorg én de maatschappij ? Wie allemaal haalt hier zijn voordeel uit door de nog steeds goed menende burger wreed te misbruiken ? We kunnen wat mij betreft duidelijk spreken van psychologische oorlogsvoering in eigen geledingen. Willen psychopathische machthebbers een burgeroorlog uitlokken ?  

Waar is het eigen gezond verstand ? Het collectief geweten ? Het historisch besef ? Het van gevoel doorstraalde rede ?  

(Help ons. Deel dit artikel a.u.b.)

4 gedachten over “Getuigenis Hannah Goetelen, haptonomisch begeleider

  • 12 november 2020 om 08:59
    Permalink

    Heb de hele tijd instemmend geknikt bij het lezen van deze beschouwingen.
    Angst voor ofwel het virus ofwel boetes ofwel social shaming maken dat mensen gedwee de “maatregelen” volgen.
    Zelfs het opleggen van het totaal onzinnige en kwalijke mondmasker aan onze jeugd heeft men geaccepteerd!
    Verbijsterend.

  • 13 november 2020 om 14:21
    Permalink

    krachtig en gefundeerde getuigenis
    moge het doorstromen naar de plaatsen en personen die ermee aan de slag kunnen gaan

  • 15 november 2020 om 16:35
    Permalink

    Krachtig geschreven! Dank je wel Hannah voor je moed en daadkracht!

  • 26 november 2020 om 20:44
    Permalink

    Moedige getuigenis Hannah, we worden geterroriseerd , onze immuniteit wordt op allerlei manieren aangetast. Volhouden is de boodschap in deze bizarre wereld.

Reacties zijn gesloten.